روان شناسی رشد و كودك
روان شناسی كودك به مطالعه مستمر رشد از زمان تشكیل نطفه تا دوران بلوغ و نوجوانی می پردازد.
موضوعاتی از قبیل نقش وراثت و محیط در شكل گیری شخصیت كودك، چگونگی رشد بدنی، ذهنی،عاطفی، كلامی، اجتماعی ، حسی و حركتی، همچنین نحوه بازی، خویشتن داری، تقلید و همانند سازی كودك و نوجوان و تحولات دوران بلوغ در این شاخه از روان شناسی مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد.

روانشناسی رشد(تحول) شاخهای از علم روانشناسی است که به توصیف و تبیین تغییرات در طول زندگی فرد میپردازد و از رشتههای مختلف زیستشناسی، جامعهشناسی، تعلیم و تربیت و پزشکی کمک میگیرد. اگر چه روانشناسی بالینی به تمام مراحل زندگی انسان از تولد تا مرگمیپردازد، اما بر کودکی و نوجوانی تأکید دارد. روانشناسان رشد در پی آن هستند تا چگونگی رشد انسان را در طول زمان تعیین کنند، برای تحقق این هدف روانشناسان رشد، رفتار افراد را در سنین مختلف به دقت مورد مشاهده قرار میدهند. از سوی دیگر روانشناسان رشد به تبیین رشد میپردازند که در آن دو الگوی عمومی

روانشناسی یکی از شاخه های علوم انسانی است و دوره کارشناسی روانشناسی یکی از دوره های آموزشی در نظام آموزش عالی است و دو هدف عمده از تشکیل این دوره مورد نظر است. هدف اختصاصی: هدف روانشناسی تربیت افرادی است که مفاهیم و اصول نظری و عملی روشهای پژوهش در این علم را فراگرفته و حداقل مهارتهای حرفه ای را در یکی از شاخه های روانشناسی عمومی و کودکان استثنائی و گرایش بالینی را که در کشور ما ایران دارای کاربرد فراوان است بدست آورند.

روانشناسی بالینی شاخهای از روانشناسی است که به درک، پیشبینی و درمان نابهنجاری، ناتوانی و آشفتگیهای شناختی، هیجانی، زیستشناختی، روانشناختی، اجتماعی و رفتاری کمک میکند (رزنیک، ۱۹۹۱). روانشناسی بالینی با معاینه، تشخیص، درمان و جلوگیری از اختلالات ذهنی سروکار دارد. با وجودی که روانشناسان بالینی غالباً در مراکز درمانی و بهداشتی کار میکنند امّا پزشک نیستند و دارو تجویز نمیکنند. روانشناسی بالینی بزرگترین حوزه در بین حوزههای روانشناسی است. روانشناسی بالینی خود دارای چند رشته تخصصی است که از آن میان میتوان به سلامت روانی کو